Ένας κύκλος ξεκινάει με το να ρίχνεις εσύ απανωτές χυλόπιτες στον Τέλειο και εσένα να σε απορρίπτει συνεχώς το Κακό Παιδί. Όσο περισσότερο σε απορρίπτει τόσο περισσότερο τον θέλεις. Γιατί τελικά έχουμε αναπτύξει αυτή τη κακή συνήθεια να θέλουμε αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε; Σε άλλους τομείς της ζωής μας έχουμε ρυθμίσει τις προτιμήσεις μας για παράδειγμα μπορεί το όνειρο σου όταν ήσουν μικρή ήταν να γίνεις ηθοποιός στην πορεία όμως κατάλαβες ότι δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελες.
Σύμφωνα με την επιστήμη λοιπόν κάθε είδος απόρριψης διεγείρει τμήματα που εγκεφάλου που σχετίζονται με τα κίνητρα, την επιβράβευση, τον εθισμό και τους πόθους. Οι άνθρωποι που είναι σε αυτή την κατάσταση θυμίζουν εθισμένους στα ναρκωτικά και μόνο αν δουν τον πρόσωπο εκείνου που πραγματικά θέλουν θα ηρεμήσουν αναπτύσσοντας έτσι μια ανησυχητική τάση.
Άλλες φορές η κατάσταση είναι πιο ανώδυνη, για παράδειγμα να ήμασταν τρελά ερωτευμένες με κάποιον που εκείνος δεν ήταν ποτέ και άλλες φορές πάλι πιο επώδυνη με έναν ισχυρό χωρισμό.
Προφανώς είμαστε εθισμένοι σε σκέψεις για το πως θα μπορούσαν να άλλαζαν τα πράγματα και τι κάναμε λάθος αλλά πραγματικά όλο αυτό μπορεί να γίνει μια τρομερή διαταραχή και να ξεπεράσουμε το ρομαντικό πηγαίνοντας στη διαταραχή από ένα σημείο και μετά.
Δεν θα σου πω λοιπόν εγώ να κοιτάξεις το καλό παιδί γιατί μεταξύ μας και εγώ τα ίδια κάνω απλώς θα σου πω να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και να προσέχεις την απόρριψη.
Από Δήμητρα Πραντάλου