Η σχέση των ατόμων με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας με την οικογένεια.

Τα άτομα με διαταραχές προσωπικότητας παρουσιάζουν σοβαρές δυσκολίες στην καθημερινότητά τους σε τομείς, όπως οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές τους σχέσεις. Οι διαταραχές αυτές συνήθως ξεκινούν κατά την εφηβική ηλικία και συνεχίζονται μέχρι την ενήλικη ζωή, γεγονός που σηματοδοτεί και την χρονιότητά
τους.
 Προκειμένου να μελετηθεί η αιτιολογία τους, έχουν αναφερθεί πολλοί παράγοντες, βιολογικοί, ατομικοί – ενδοψυχικοί, όπως οι εικόνες που έχουν εσωτερικεύσει τα άτομα για τα κοντινά πρόσωπα του περιβάλλοντός τους (κυρίως τη μητέρα), αλλά και οικογενειακοί, όπως είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται στο οικογενειακό πλαίσιο. Μια από τις πιο δύσκολα διαχειρίσιμες διαταραχές προσωπικότητας είναι η οριακή.
Τα άτομα με οριακή διαταραχή προσωπικότητας παρουσιάζουν μεγάλες δυσκολίες στην ανάπτυξη «υγιών» σχέσεων με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους και είναι ευάλωτα σε παρορμητικές πράξεις και ενέργειες. 
Συχνά έχουν έντονα αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, ενώ εμφανίζουν και συναισθηματικές διακυμάνσεις (πολύ έντονη οξυθυμία, ή έντονα καταθλιπτικά συναισθήματα). Τα κύρια χαρακτηριστικά της σχέσης τους με τα άτομα του περιβάλλοντος είναι η απόλυτη εξιδανίκευση, σε αντίθεση με την απόλυτη υποτίμηση.
Τα άτομα αυτά δυσκολεύονται ιδιαίτερα να διαχειριστούν την κοντινότητα και την απόσταση στις σχέσεις που αναπτύσσουν.
Συχνά η κοντινότητα συνδέεται με συναισθήματα πίεσης, ότι δηλαδή οι οικείοι τους καταλαμβάνουν τον προσωπικό τους χώρο περισσότερο από όσο εκείνα αντέχουν, γεγονός που τα οδηγεί να επιδιώξουν αποστάσεις. 
Από την άλλη, όταν αυτή η απόσταση υφίσταται, τα άτομα με οριακή διαταραχή αισθάνονται ανασφάλεια ότι θα χάσουν τους οικείους τους. Σε αυτή την περίπτωση επιδιώκουν εκ νέου την κοντινότητα και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεταi (Κωτσίδας, 1994).
Ένας από τους τρόπους για να γίνει κατανοητή η συμπεριφορά ενός ατόμου είναι να μελετηθεί μέσα στο πλαίσιο των οικογενειακών του σχέσεων και πώς αυτές έχουν διαμορφωθεί από τη βρεφική – παιδική ηλικία. Πολλές φορές το άτομο που αντιμετωπίζει σημαντική δυσλειτουργία στην καθημερινή του ζωή μπορεί μέσω αυτής να εκφράζει μια εξίσου σοβαρή δυσκολία στην οικογένεια, αποτελεί δηλαδή «φορέα συμπτώματος» μιας ανισορροπίας μέσα σε αυτή. 
Με τον τρόπο αυτό η οικογένεια ανακουφίζεται από τον πόνο και την ένταση με το να αποδίδει άθελά της αυτά τα χαρακτηριστικά στο άτομο που παρουσιάζει την όποια δυσκολία