Πως αγγίζει την ευτυχία ένας άνθρωπος ;

Ο ευτυχισμένος είναι σίγουρα ένας άνθρωπος έξυπνος! Γνωρίζει ότι η ευτυχία, αν και έννοια πολυδιάστατη, αφηρημένη και παρεξηγημένη, μαθαίνεται σαν τέχνη.Έχει αποφασίσει ότι για να φτάσει στον στόχο του, την κατάκτηση της ευτυχίας, και να ζήσει μια ζωή που αξίζει να τη ζει, πρέπει να αποκτήσει εκείνες τις δεξιότητες που θα του
εξασφαλίσουν ελευθερία και πληρότητα.
Δεν εστιάζει στην ύλη
Έχει από νωρίς αντιληφθεί τη ματαιότητά της. Έχει διαβάσει σχετικές έρευνες και ξέρει ότι οι άνθρωποι που μοιράζονται κοινές εμπειρίες συνδέονται στενότερα από εκείνους που έχουν κοινά υλικά αγαθά. Ξέρει ακόμη ότι οι εμπειρίες γίνονται κομμάτι της ταυτότητάς μας, δεν τις βαριόμαστε και αποκλείεται κάποια στιγμή να τις απορρίψουμε επειδή δεν ταίριαξαν με τον κόκκινο καναπέ μας!
Μπαίνει βαθιά στα συναισθήματά του
Εστιάζει σε αυτά και φροντίζει να τα εξωτερικεύει. Αυτό τον βοηθάει να τα βάλει σε τάξη. Έχει φίλτρα που τον βοηθούν να αποφασίσει ποτέ πρέπει να μιλά και πότε να σωπαίνει. Συναλλάσσεται με ευθύτητα και αμεσότητα με τους ανθρώπους. Προσπαθεί να βγει από την εσωστρέφειά του αφού θα τον απομακρύνει από το να συνδεθεί ουσιαστικά με τους σημαντικούς άλλους του.
Δεν εξαρτάται από κανέναν
Έχει αποδεχτεί ότι κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία του, ούτε εκείνος μπορεί να κάνει κάποιον άλλον ευτυχισμένο. Δεν επιτρέπει σε κανέναν να εξαρτάται από αυτόν. Οι εξαρτητικές σχέσεις είναι τοξικές, όπως τοξικό είναι και το να συναναστρέφεται με ανθρώπους που λειτουργούν σαν μηχανές πρόκλησης ενοχής ή άλλων αρνητικών συναισθημάτων.  Αποφεύγει γενικά σχέσεις που έχουν πάρει διαζύγιο από την αγάπη, την εμπιστοσύνη, τον αλληλοσεβασμό.
Τολμά προσωπικές αλλαγές
Μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή του σε οποιοδήποτε επίπεδο (διαπροσωπικό, συναισθηματικό, κοινωνικό, οικονομικό). Αξιοποιεί τα ταλέντα του και ασχολείται συστηματικά με ό,τι τον αποφορτίζει. Εναποθέτει την ευθύνη για οποιαδήποτε αλλαγή σε εκείνον και δεν διστάζει να αλλάξει οπτική γωνία αν χρειαστεί, αφού γνωρίζει ότι αυτό είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που διαθέτει. Δεν στέκεται απαθής προς το καλύτερο, δεν βολεύεται σε αναπαυτικές καταστάσεις και δεν πορεύεται με τη λογική τού «υπάρχουν και χειρότερα».
Δεν ετεροκαθορίζεται
Δεν αφήνει τη λογική τού «τι θα πουν οι άλλοι» να απασχολήσει το μυαλό του. Λειτουργεί σαν υποκείμενο και όχι σαν αντικείμενο. Έχει από νωρίς καταλάβει ότι το ζητούμενο είναι να είσαι ο εαυτός σου και όχι κάποιος άλλος. Εγκαταλείπει όλους τους κατασκευασμένους ρόλους και τις επινοημένες ταυτότητες. Περιβάλλεται από ανθρώπους που η ζωή τους συνεισφέρει θετικά στη δική του και δεν έχει υπερβολικές προσδοκίες από αυτούς.
Αποδέχεται τα συναισθήματά του
Δίνει χώρο σε αυτά. Κανένα συναίσθημα δεν είναι κατακριτέο, ούτε τα πιο παρεξηγημένα. Ανακουφίζει λοιπόν την έντασή του και δεν την εσωτερικεύει. Δεν απορρίπτει τα δυσάρεστα συναισθήματα. Τα αποδέχεται και τα βάζει στην άκρη αφού έχει συνειδητοποιήσει ότι τα αισθήματα εκδίκησης και μνησικακίας θα τον απομακρύνουν από τη λύση των προβλημάτων του. Εμπιστεύεται τη διαίσθησή του αλλά δεν γίνεται υπόδουλός της.
Ο ευτυχισμένος έχει κωδικοποιήσει την έννοια της ευτυχίας: είναι η ανάληψη ευθύνης για την ίδια του τη ζωή, κάτι που είναι όχι δικαίωμα αλλά υποχρέωσή του. Έχει συνείδηση του ότι η επιθυμία είναι πάνω απ’ όλα, αρκεί να συνοδεύεται από δράση και ότι για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του πρέπει να αφυπνιστεί, να «ξυπνήσει».